
Klej kontaktowy to specjalistyczne spoiwo, które aplikuje się na obie łączone powierzchnie. Jego fenomen polega na tym, że po odparowaniu rozpuszczalnika i dociśnięciu do siebie obu elementów, wiązanie następuje natychmiastowo. Ta technologia nie wymaga stosowania pras, ścisków stolarskich ani wielogodzinnego oczekiwania na utwardzenie spoiny. Dzięki temu nowoczesne kleje kontaktowe w sprayu i kanistrach (takie jak Spray-Kon B707, MAX czy STA-PLUS) stały się technologicznym fundamentem pracy w branży meblarskiej, tapicerskiej, budowlanej i motoryzacyjnej.
Z technicznego punktu widzenia kleje kontaktowe należą do grupy klejów fizycznie wiążących. W przeciwieństwie do klejów reakcyjnych (np. żywic czy poliuretanów, gdzie twardnienie jest wynikiem reakcji chemicznych), tutaj proces łączenia materiałów opiera się na prawach fizyki i odparowaniu nośnika.
Bazą profesjonalnych klejów kontaktowych aerozolowych jest mieszanina kauczuków syntetycznych oraz żywic. Aby spoiwo miało formę płynną i dawało się swobodnie natryskiwać, cząsteczki kauczuku zostają zawieszone w rozpuszczalnikach.
Jak działa mechanizm łączenia?
Klej kontaktowy przez lata kojarzył się z gęstą mazią w puszce, którą trzeba było mozolnie rozprowadzać pędzlem lub pacą zębatą. Był to proces powolny, mało precyzyjny i generujący duże straty materiału.
Dzisiejsza technologia oferuje profesjonalistom kleje zamknięte w poręcznych aerozolach oraz ciśnieniowych kanistrach (butlach). Co to zmienia w codziennej pracy?
Praca z klejem kontaktowym jest niezwykle szybka, ale aby spoina osiągnęła pełną wytrzymałość, należy przestrzegać trzech zasad technicznych:
KROK 1: Wybór odpowiedniego kleju.
W zależności od właściwości klejonych materiałów (twarde, czy miękkie i elastyczne) oraz oczekiwań co do wytrzymałości spoiny należy dobrać odpowiedni klej: od miękkospoinowych (jak SPRAY-KON TAPICERSKI) do klejów o najwyższej wytrzymałości na rozerwanie i odporność na temperatury jak np. SPRAY-KON MAX. W razie wątpliwości lub klejenia materiałów nietypowych polecamy skorzystać z 20-letniego doświadczenia naszych handlowców/doradców technicznych.
KROK 2: Aplikacja na obie powierzchnie
Klej kontaktowy wiąże wyłącznie „sam ze sobą". Równomierną, ale nie zbyt cienką warstwę spoiwa należy nałożyć zarówno na materiał bazowy (np. płytę MDF lub wiórową), jak i na element naklejany (np. laminat HPL, obrzeże, czy piankę).
KROK 3: Odparowanie (Test suchego palca)
Po nałożeniu kleju nie wolno łączyć elementów natychmiast. Należy odczekać (zazwyczaj od 1 do 3 minut, w zależności od temperatury otoczenia), aż odparują rozpuszczalniki. Przed złączeniem wykonaj test suchego palca: dotknij warstwy kleju. Jeśli nie przenosi się na skórę i nie ciągnie - materiały są gotowe do połączenia. (Wskazówka: Dobrej jakości kleje kontaktowe utrzymują otwarty czas klejenia nawet do 60 minut od aplikacji).
KROK 4: Mechaniczny docisk (Złota zasada fizyki)
W technologii kontaktowej obowiązuje fundamentalna zasada: o sile wiązania decyduje siła docisku, a nie czas jego trwania. Samo przyłożenie elementów do siebie lub przetarcie ich dłonią nie wytworzy ciśnienia niezbędnego do pełnej aktywacji cząsteczek kleju. Brak odpowiedniego docisku, szczególnie na krawędziach, to główna przyczyna późniejszego rozwarstwiania się materiałów. Prawidłowa technika: Do łączenia laminatów zawsze używaj twardego, ciężkiego wałka dociskowego z twardej gumy (np. wałka Optimal lub Ideal). Wałkowanie rozpoczynaj od środka formatki, kierując się ruchem ku zewnętrznym krawędziom.
Ze względu na błyskawiczne wiązanie i wszechstronność, kleje kontaktowe są wykorzystywane w wielu branżach:
Zastąpienie tradycyjnych metod natryskowym systemem klejenia kontaktowego pozwala drastycznie skrócić czas produkcji, wyeliminować przestoje i zagwarantować pełną powtarzalność spoiny.
Autor: Zespół Techniczny Spray-Kon